چقدر زود دیر شد
یکی از دردهایی که به آن مبتلا هستیم غفلت است، آدمی زود غافل میشود، در مذمت غفلت همین بس که مولی الموحدین امیر المومنین علی سلام الله علیه میفرمایند:
سُكرُ الغَفلَةِ و الغُرورِ أبعَدُ إفاقَةً مِن سُكرِ الخُمورِ .
مستى غفلت و فريب، ديرتر از مستى شرابها زايل مىشود.
و اما معنای غفلت چیست؟
«غفلت» دارای مفهوم وسیع و گستردهای است که هر گونه بیخبری ـ از شرایط زمان و مکانی که انسان در آن زندگی می کند، واقعیت فعلی و آینده و گذشته خویش، صفات و اعمال خود و از پیامها و آیات حق و همچنین هشدارهایی که حوادث تلخ و شیرین زندگی به انسان میدهد ـ را شامل میشود.
راغب میگوید: غفلت، سهو و لغزشی است که انسان را به خاطر کمی مراقبت و هشیاری فرا میگیرد. «رَجُلٌ غُفْلٌ»؛ مرد بیتجربه و ناآزموده را گویند. «مَنْ اَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِکْرِنا»؛ «آن کس که قلبش را از یاد خود غافل ساختهایم.»
در کتاب «التحقیق فی کلمات القرآن» می خوانیم: «غفلت، غایب شدن چیزی از خاطر انسان و عدم توجّه به آن است و گاهی در مورد بی توجهی و روگردانی از چیزی نیز استعمال شده است. پس غفلت عبارت است از نبود تذکّر و یادآوری... . و امّا مفهوم ترک و ندانستن، از آثار غفلت است.» در قرآن کریم نیز، غفلت به معنای کم توجهی و بی خبری از حقایق آمده است.
پس میتوان چنین نتیجه گرفت که «غفلت»، بیتوجّهی و یا کم توجّهی به سرنوشت و سعادت دنیا و آخرت انسان است؛ به گونه ای که فرد غافل، رفتار و اعمال خویش را بدون دقّت و آینده نگری دنبال میکند و به حقایق دنیا و آخرت توجّهی ندارد.
و نیز آن آینه جمال الهی امیر المومنین سلام الله علیه میفرمایند:
فَيا لَها حَسرَةً على كُلِّ ذِي غَفلَةٍ أن يكونَ عُمُرُهُ علَيهِ حُجَّةً، و أن تُؤَدِّيَهُ أيّامُهُ إلَى الشَّقوَةِ !.
اى دريغ بر هر غافلى كه عمرش بر ضد او حجت باشد و روزهاى عمرش، او را به سوى شور بختى كشانَد.
و نیز میفرمایند:
اَلْغَفْلَةُ اَضَرُّ الاَْعْداءِ
غفلت زیان رسانندهترین دشمنان است.
پناه میبریم به خدای بزرگ از غفلت
حضرت سجاد صلوات الله و سلام الله علیه در دعای خود در باب غفلت میفرمایند:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ نَبِّهْنِي لِذِكْرِكَ فِي أَوْقَاتِ لالْغَفْلَه
بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندانش و در اوقات غفلتم به ياد خود آگاهى ده.
ناگهان چقدر زود دیر شد.
تجربه ی لحظات مفرح و مفید